πλαφόν στα συναισθήματα

το βενζινάδικο γέμισε με απορίες

εμένα, ένα τόσο έμπειρο και ταλαντούχο συνοδηγό,

καθώς το λεπτό σου χέρι έδινε το 20άευρω στον βενζινά.

κακοδιατυπωμένες ερωτήσεις,

που τις άρχιζα με το «αν» και μετανιωμένος μετά

τις ξανάβαζα μπρος με το «γιατί» ή με το «τι»

και που η διατύπωση δεν είχε νόημα

γιατί τις καταλάβαινες ως προς το νόημα

τους, όπως: το πως αναρριχώνται τα αναρριχητικά

(ένας τρόπος είναι ο σκοτοτροπισμός)

και πόσο περίεργο πράγμα είναι τα δέντρα – γενικώς -,

πως φτιάχνονται τα μπαλάκια του πινγκ πονγκ

και αν τελικά σπάσει το γυαλί αν ξανακολά,

πόση απόσταση διανύει μια μέλισσα σε σχέση

με τον άνθρωπο [;] και πώς γίνεται να μη ζαλίζεται,

αν οι γάτες αναγνωρίζουν το είδωλό τους

και γιατί δεν τους αρέσουν τα μπισκότα

που τους αγόρασα, πώς γίνεται και η βενζίνη

κάνει αυτούς τους φοβερούς ιριδισμούς

και αν μπορεί κανείς να εξηγήσει κάτι που

κανείς άλλος δεν έχει καν παρατηρήσει κλπ κλπ

κι άλλες ερωτήσεις που όσο τις άκουγες

άφηνες εμένα να κάνω τη λογιστική του σάλιου

κι έμπλεξα με τα ολοκληρώματά – σου.